سلام

امروز تقریبا دو سال از اولین نوشته ی من تو این وبلاگ میگذره و این یعنی اینکه دو ساله که تو این دنیا منم خونه ای داشتم.هیچوقت فکر هم نمیکردم که خودم یه روز وبلاگ داشته باشم اونم بعد از چند سال که فقط خواننده وبلاگ بودم.اما شد و تجربه خیلی خوب و شیرینی بود.دوستای بیشتر و بهتری پیدا کردم تو این مدت که واقعا دوست دارم روزی بتونم همشونو ببینم.خاطرات زیادی برام داره از تلخ و بد گرفته تا خوشی و....که امیدوارم همیشه زندگی تک تکتون پر باشه از خوشی و اتفاقهای خوب.به نظرم اسمش مجازیه اما خیلی واقعی تر از بعضی دوستیهاست.

طبق معمول بلد نیستم خیلی خوب بنویسم و فقط از همه دوستانی که اینجا میومدن ممنونم که وقت گذاشتن و مطالب ناقص منو خوندن و تازه اگه خواننده خاموش هم دارم(که ندارم!)ازشون ممنونم و امیدوارم تو این دنیا کسی رو ازرده نکرده باشم که اگه خدایی نکرده اینطور بوده امیدوارم به بزرگی خودتون من رو ببخشین.

دو سال تجربه خوبی بود و فکر کنم که دیگه کافیه و ممنون میشم اگه منو همینطور که تا به حال پذیرا بودین از این به بعد هم با نداشتنه خونه مجازی پذیرا باشین.

برای همتون از صمیم قلب ارزوی بهترینها و سلامتی و شادکامی در کنار خانواده هاتون دارم.

حالا برای اینکه کمی شیرین کام از این خونه برین لطفا تشریف ببرین ادامه مطلب!